Colosseum

Waar ligt het Colosseum?

Je vindt het in Rome, Italië.

41.8902° N, 12.4922° E

Het verhaal erachter

Het Colosseum werd rond 72 n.Chr. begonnen door keizer Vespasianus en in 80 n.Chr. afgemaakt door zijn zoon Titus, op de plek van een meer dat ooit bij het protserige paleis van de gehate keizer Nero hoorde. Romeinse ingenieurs ontwierpen het als een ovaal amfitheater waarin gladiatoren tegen wilde dieren en tegen elkaar vochten, soms voor tienduizenden brullende toeschouwers, en waarin de vloer van de arena zelfs onder water gezet kon worden voor nagespeelde zeeslagen. Onder die vloer lag een doolhof van gangen en kooien, het hypogeum, waar vechters en dieren wachtten tot ze door valluiken omhoog werden gehesen. In de loop van de eeuwen lieten aardbevingen, branden en steenrovers die het marmer voor andere gebouwen hergebruikten er een ruïne van over. Vandaag kunnen bezoekers door de bogen lopen, naar de bovenste rangen klimmen en omlaag kijken in het blootgelegde hypogeum, terwijl ze zich het gebrul van het publiek van toen voorstellen.

Op de wereldbol vinden

Het Colosseum is er als een klein driedimensionaal model van het bouwwerk zelf. Van ver weg is de planeet alleen een blauwe bol; de details komen als je inzoomt, en deze hier verschijnt zodra je dichtbij genoeg bent. Op de wereldbol openen.

De plek ligt precies op zijn echte coördinaten, niet ergens in de buurt – dezelfde getallen die hierboven bij de feiten staan. Zet je de laag voor dit soort plekken uit, dan verdwijnt hij weer; de knoppen daarvoor staan rechts langs de rand.

Hoe is het gebouwd?

Romeinse bouwers gebruikten travertijn, een kalksteen, voor de buitenmuren, aangevoerd op ossenkarren uit groeves op 30 kilometer afstand, en daarnaast vulkanisch tufsteen en beton met een laag baksteen eromheen voor het binnenwerk, een vroeg en oersterk Romeins bouwmateriaal. Naar schatting 60.000 Joodse gevangenen werkten er samen met ervaren Romeinse ingenieurs en ambachtslieden. De bouwers hakten stenen blokken precies op maat en stapelden ze in de buitenste boogrijen zonder mortel op elkaar, deels bij elkaar gehouden door ijzeren klemmen. Het hele bouwwerk stond er in minder dan tien jaar.